Biri vardı, biri yoxdu, Tıq-Tıq xanım adlı çox səliqəli bir xanım vardı. Bir gün evini süpürəndə bir qəpik tapdı.
"Bu qəpiklə nə alım?" — deyə fikirləşdi. Əvvəl şirniyyat almaq istədi, sonra dedi: "Yox, tez qurtarar." Axırda gedib özünə gözəl bir qırmızı don, ayaqlarına da kiçik başmaqlar aldı.
Geyinib-kecinib pəncərənin qabağında oturdu. Yoldan keçənlər onu görüb heyran qaldılar. Əvvəl bir qarğa gəldi elçiliyə, amma onun səsi Tıq-Tıq xanımın xoşuna gəlmədi. Sonra bir it gəldi — o da çox hürürdü.
Axırda balaca, gülərüz bir siçan gəldi. Siçan nəzakətlə danışdı, mehriban idi. Tıq-Tıq xanım ona razılıq verdi. Onlar böyük bir toy edib xoşbəxt yaşamağa başladılar.
Bu nağıl bizə öyrədir ki, səliqə, nəzakət və mehribanlıq hər kəsin xoşuna gəlir.